اعتیاد روانی به قمار اجباری

به نظر می‌رسد که امروزه قمار به طور فزاینده‌ای به یک فعالیت محبوب و از نظر اجتماعی پذیرفته شده تبدیل شده است. یک بررسی نشان داد که در سال 2004، تقریباً 85 درصد از بزرگسالان آمریکایی گزارش داده‌اند که در مقطعی از زندگی خود قمار کرده‌اند و نزدیک به 60 درصد گفته‌اند که دست کم یک بار در سال گذشته قمار کرده‌اند. قمار چه در کازینو انجام شود و چه در یک رویداد ورزشی، بین قمار تفریحی و قمار مشکل‌ساز یا آسیب‌شناختی تفاوت وجود دارد. قمار می‌تواند به اختلال در زندگی روانی، جسمی یا اجتماعی فرد بیانجامد.

مؤسسه ملی سلامت روان در یک بررسی دریافت که 4.2 میلیون آمریکایی به قمار معتاد هستند که 60 درصد از آنها درآمد سالانه کمتر از 25000 دلار دارند. بر پایه یک بررسی در 2 تا 4 درصد از جمعیت عمومی، قمار می تواند به اعتیاد بیانجامد. قمار اجباری یک بیماری پیش‌رونده است، بسیار شبیه اعتیاد به الکل یا مواد مخدر. برای بسیاری از افراد. تا هنگامی که قمارباز نتواند بدون قمار زندگی کند و شروع به پرهیز از فعالیت‌های دیگر کند، اعتیاد به قمار، پنهان می ماند. اگرچه قماربازان اجباری علائم و نشانه‌های اعتیاد را نشان می‌دهند، اما تفاوت‌هایی در پیشینه‌های فرهنگی، جنسیت و سن وجود دارد. با این حال، بیشتر قماربازان مشکل‌دار از قمار به عنوان یک راهبرد مقابله‌ای برای پنهان کردن مشکلات هیجانی اساسی، پنهان کردن قمار خود از خانواده و دوستان، دروغ گفتن در مورد پول، تکیه بر هیجان برای ایجاد احساس خوب و در نهایت داشتن مشکلات هیجانی، روانی و جسمی بهره می‌گیرند.

اصطلاح قمار مشکل‌دار شامل شرایطی است که به عنوان قمار آسیب شناختی یا اجباری شناخته می‌شوند، اما محدود به آنها نیست. این یک اعتیاد پیشرونده است که با افزایش اشتغال ذهنی به قمار، نیاز به شرط‌بندی بیشتر پول و بی‌قراری یا تحریک‌پذیری هنگام تلاش برای ترک مشخص می‌شود. از دست دادن کنترل با ادامه رفتار قمار با وجود عواقب منفی جدی و فزاینده، خود را نشان می‌دهد. عوامل متعددی خطر ابتلا به اعتیاد به قمار را افزایش می‌دهند. افرادی که به طور اجباری قمار می‌کنند، اغلب مشکلات سوء مصرف مواد دارند.

چگونه بفهمیم که اعتیاد به قمار داریم؟

اگر قمار بر روابط، زندگی، کار یا وضعیت مالی شما تأثیر می‌گذارد؛ اگر زمان و انرژی بیشتری را به قمار اختصاص می‌دهید؛ و اگر توان ترک یا کاهش قمار را ندارید، به دنبال کمک باشید. درخواست کمک در مراحل اولیه، شانس بهتری برای تغییر رفتار اجباری و بهبود سلامت روانی و جسمی شما فراهم می‌کند.
اگر به پرسش های زیر پاسخ «بله» می‌دهید، ممکن است در زمینه رفتار قمار خود به کمک حرفه‌ای نیاز داشته باشید:
• آیا برای بهتر شدن حال خود قمار می‌کنید؟
• آیا اغلب بیشتر از آنچه برنامه‌ریزی کرده بودید قمار کرده‌اید؟
• آیا از کار و زندگی خانوادگی خود برای قمار وقت می‌گذارید؟
• آیا مخفیانه قمار می‌کنید؟
• آیا اغلب تا آخرین ریال خود قمار کرده‌اید؟
• آیا فکر کردن درباره قمار باعث بی‌خوابی شما شده است؟
• آیا از درآمد/پس‌انداز خود برای قمار استفاده کرده‌اید در حالی که صورتحساب‌ها را پرداخت نکرده‌اید؟
• آیا تلاش‌های مکرر و ناموفقی برای ترک قمار انجام داده‌اید؟ • آیا برای تأمین مالی قمار خود قانون را زیر پا گذاشته‌اید یا به زیر پا گذاشتن قانون فکر کرده‌اید؟
• آیا برای تأمین مالی قمار خود پول قرض کرده‌اید؟
• آیا برای تأمین مالی تعهدات مالی خود قمار کرده‌اید؟
• آیا بعد از قمار پشیمان شده‌اید؟
• آیا به دلیل باخت‌ها در قمار، احساس افسردگی یا خودکشی، اختلالات خلقی و شخصیتی را تجربه کرده‌اید.
اگر پدر و مادر فردی مشکل قمار داشته‌اند، احتمال اینکه او نیز به آن مبتلا شود، بیشتر است. هرچه سن شروع قمار پایین‌تر باشد، احتمال ابتلا به قمار اجباری در مراحل بعدی زندگی بیشتر است. عوامل دیگری که ممکن است فرد را بیشتر به قمار اجباری سوق دهد شامل اعتیاد به مواد مخدر، افسردگی و اختلال دوقطبی است.

یک بررسی در سال ۲۰۰۵ نشان ‌داد که قماربازان و الکلی‌ها دو نوع هوس مرتبط با اعتیاد دارند. یکی بدنی است که به ترک اعتیاد مربوط می‌شود؛ دیگری مبتنی بر حافظه است که شامل میل و کششی است که مدت‌ها پس از ترک اعتیاد باقی می‌ماند. این بررسی نشان داد که هوس الکل و قمار با علائم بالینی افسردگی و اضطراب ارتباط مستقیم و با مدت زمان پرهیز از آن ارتباط معکوس دارد. پژوهشگران دریافتند که هوس الکل مبتنی بر احساسات منفی است.
کسانی که در تلاش برای ترک هستند، بیشترین دلتنگی را برای الکل خواهند داشت. با این حال، ولع قمار با عامل خلق و خو که مسئول احساسات مثبت است، همبستگی دارد. این یافته نشان می‌دهد افرادی که دارای احساسات مثبت نیستند، برای تجربه سرخوشی به محرک‌های شدید نیاز دارند و در هنگام تلاش برای ترک، بیشترین دلتنگی را برای قمار خواهند داشت.

روابط قمار و سلامت روان

بررسی ها برخی از همبستگی‌های سلامت روان قمار را نشان داده اند.در یک بررسی تأثیر قمار بر رفتار، سنجیده شد. این بررسی بر روی سه گروه انجام شد: قماربازان تفریحی در سال گذشته، کسانی که سابقه قمار بیش از یک سال داشتند و و کسانی که قماربازی نمی کردند. قماربازان سال گذشته بیشتر از غیرقماربازان، افسردگی در طول عمر، مصرف و سوءمصرف/وابستگی به الکل را گزارش می‌کردند. قماربازان قبلی همچنین در مقایسه با غیر قماربازان، بیشتر احتمال داشت که افسردگی در طول عمر، مصرف الکل، سوءمصرف/وابستگی به الکل و سوءمصرف/وابستگی به مواد مخدر را گزارش کنند. قماربازان سال گذشته که هم قمار کازینویی و هم غیرکازینویی را گزارش کرده بودند، کمتر احتمال داشت که مصرف مواد مخدر را گزارش کنند، اما در مقایسه با کسانی که منحصراً در قمار غیرکازینویی شرکت می‌کردند، بیشتر احتمال داشت که مصرف الکل یا سوءمصرف/وابستگی به الکل را گزارش کنند.

به گفته رانی ای. دسای، محقق بخش روانپزشکی دانشگاه ییل، تحقیقات بیشتری در مورد تأثیر رفتار قمار بر سلامت عمومی و همچنین تأثیر گسترش فرصت‌های قمار مورد نیاز است. به گفته محققان موسسه ملی سوءمصرف مواد مخدر، مغز قماربازان پس از دریافت داروهای القاکننده سرخوشی یا هنگام وسوسه شدن توسط غذای خوب، مانند مغز حیوانات آزمایشگاهی واکنش نشان می‌دهد. نتایج آزمایش‌ها نشان داد که مدارهای ذهنی یکسانی در فراز و نشیب‌های برنده شدن پول، سوءمصرف مواد مخدر و پیش‌بینی یک وعده غذایی خوشمزه دخیل هستند. محققان با استفاده از تصویربرداری تشدید مغناطیسی عملکردی (MRI)، پاسخ‌های عصبی ۱۲ آزمودنی مرد را در حالی که یک بازی ساده شانسی انجام می‌دادند که در آن می‌توانستند پول را ببرند یا از دست بدهند، نقشه‌برداری کردند. انگیزه پول، پروگاما آمینوبوتیریک اسید تغییرات جریان خون در مغز را مشابه تغییراتی که در پاسخ به سایر اشکال پاداش، مانند داروهای تولید کننده سرخوشی دیده می‌شود، ایجاد کرد. جریان خون در سه ناحیه از مغز که سرشار از گیرنده‌های دوپامین هستند و هیپوتالاموس تقریباً با یافته‌های میمون‌ها در طول پیش‌بینی و تجربه پاداش مشابه بود. سمت راست مغز عمدتاً به برد یا احتمال برد پاسخ می‌داد، در حالی که سمت چپ مغز به باخت پاسخ می‌داد. الگوهای پاسخ مشاهده شده نشان می‌دهد که اختلال در مکانیسم‌های عصبی و فرآیندهای روانشناختی که برای تصمیم‌گیری و رفتار حیاتی هستند، ممکن است در طیف وسیعی از اختلالات تکانشی مانند قمار اجباری و سوء مصرف مواد مخدر نقش داشته باشد.

قمار نوجوانان

قمار نوجوانان ممکن است شامل دستگاه‌های پوکر ویدیویی، شرط‌بندی ورزشی، کارت یا اشکال دیگر باشد. در سراسر جهان، درصد زیادی از کودکان و نوجوانان درگیر فعالیت‌های قمار هستند. برپایه گزارش دانشگاه مک‌گیل، مونترال، محبوبیت قمار در بین جوانان رو به افزایش است و میزان قماربازان مشکل‌دار در بین جوانان دو تا چهار برابر بزرگسالان است. بررسی های همه گیرشناسی انجام شده در ایالات متحده، کانادا، نیوزیلند، استرالیا و اروپا، افزایش مشارکت جوانان در اشکال غیرقانونی قمار را تأیید می‌کند. در حالی که تقریباً 80 درصد از دانش‌آموزان دبیرستانی در طول سال گذشته قمار برای پول را گزارش کرده‌اند، 4 تا 8 درصد از نوجوانان در حال حاضر مشکل جدی دارند و 10 تا 14 درصد دیگر از نوجوانان در معرض خطر ابتلا به مشکل جدی قمار هستند. مردان بیشتر از زنان به قمار روی می آورند. نوجوانانی که رفتارهای قمار مشکل‌ساز یا آسیب‌شناختی را دارند، معمولاً عزت نفس پایین‌تری و میزان افسردگی بالاتری دارند. آنها در هنگام قمار بیشتر دچار گسست می‌شوند و در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به اعتیاد یا اعتیادهای متعدد هستند. دوستی‌ها و روابط باکیفیت آنها اغلب از بین می‌رود و جایگزین قمار می‌شود. آنها مهارت‌های مقابله‌ای عمومی ضعیفی دارند و اغلب والدین، بستگان یا دوستانی با مشکلات مشابه دارند. آنها همچنین در معرض خطر بیشتری برای خودکشی یا اقدام به خودکشی هستند.