رفتار ضد اجتماعی یا اختلال شخصیت ضد اجتماعی
در واژگان اجرای نظم عمومی، رفتار ضد اجتماعی یک اصطلاح نسبتاً نو است. اما در ادبیات روانشناسی-اجتماعی، «رفتار ضد اجتماعی» از مدتها پیش به عنوان برچسبی برای رفتارهای ناخواسته ناشی از اختلال شخصیت ( در برابر رفتار اجتماعی مثبت ) به کار برده می شده است .
از دیدگاه روانشناسیاجتماعی، رفتار ضد اجتماعی نوجوانان به ویژه، طیف گسترده ای از رفتار مانند دزدی، خشونت، تخریب، کلاهبرداری، مصرف مواد غیر قانونی، قلدری، رانندگی بیاحتیاط، مستی، سیگار کشیدن شدید، قمار سنگین، بیثباتی شغلی و درگیری با پدر و مادر را در بر می گیرد.
امروزه آسیب شناسی ضد اجتماعی یا جامعه ستیزی بیشتر با عنوان «اختلال شخصیت ضد اجتماعی» (ASPD) در نظر گرفته میشود.
افراد مبتلا به اختلال شخصیت ضد اجتماعی ممکن است تنها به نیاز های خود توجه داشته باشند؛ از این رو، رفتارهای ضد اجتماعی (ASB) همپوشانی بیشتری با مفاهیم انحراف اجتماعی و بزهکاری دارد - از جمله با برخی از اشکال خفیف جرم و بزه. اختلال شخصیت ضد اجتماعی همچنین شباهتهای زیادی با بیادبی، هرج و مرج و «جرایم کیفیت زندگی» دارد؛ پدیده هایی که اشاره ای به برخی از رفتار های ناخوشایند اجتماعی و آشفتگیهای محیطی دارد. از میان این برچسبها، شاید «بیادبی» مناسب ترین واژه باشد. بیادبی گاهی تنها در برگیرنده رفتاری است که فاقد ادب و بی توجهی به دیگران است... در برخی موارد، این رفتارها واقعاً برای افراد منطقی آزاردهنده است، به گونهای که ممکن است همچنین نقض حقوق آنها نیز به شمار رود. همان گونه که «هرج و مرج» ضد «نظم» است، «بیادبی» ضد «ادب» است. این اصطلاح به چشمداشتت های رفتاری افراد در یک جامعه «متمدن» یا جامعه مدنی، که با «توجه کردن به دیگران» مشخص میشود، مربوط میشود. همپوشانی با اختلال شخصیت ضد اجتماعی در اینجا واضح است، زیرا فردی ضد اجتماعی، مطابق تعریف نمی تواند، «اجتماعی» باشد و به همین ترتیب نداشتن توجه به دیگران یا بیخبربودن از تأثیر رفتار خود بر سایرین است.
شخصی که مرتکب جرم میشود ، ممکن است کلمات تهدیدآمیز، توهینآمیز یا آزاردهنده به کار برد یا رفتار ناهنجار داشته باشد، یا ممکن است هرگونه نوشته، نشانه یا نمایش قابل مشاهده دیگری را در حضور یا دید شخصی که احتمالاً باعث آزار، وحشت یا آزار و اذیت میشود، به نمایش بگذارد.
چنین فردی که مرتکب ایجاد «آزار، تهدید یا ناراحتی» غیرعمد میشود، ممکن است جریمه شود. اگر عمدی باشد، مجازات حبس یا جریمه بیشتر در نظر گرفته شود. واضح است که اصطلاحات به کار رفته دارای جنبههای ذهنی هستند. برای مثال، من میتوانم توسط چیزهای کاملاً متفاوتی آزار، هشدار یا ناراحت شوم، در حالی که دیگران ممکن است چنین نباشند. به همین ترتیب، تهدید، توهین، توهین یا حتی رفتار بیقاعده مفاهیمی باز هستند که قابل تفسیرند.
حقایق کلیدی در باره ی اختلال شخصیت ضد اجتماعی
اختلال شخصیت ضداجتماعی یک اختلال سلامت روان و گونه ای اختلال شخصیت است. افراد مبتلا به این اختلال معمولاً به قوانین، مقررات یا حقوق دیگران اهمیتی نمیدهند. آنها ممکن است دروغ بگویند، پرخاشگرانه یا خشونتآمیز رفتار کنند، دزدی کنند یا مشکلات مواد مخدر و الکل داشته باشند. این افراد ممکن است از کاری که انجام میدهند احساس بدی نداشته باشند و از رفتار خود پشیمان نشوند. آنها معمولاً به تنهایی درخواست کمک نمیکنند. آنها گاهی اوقات "جامعهستیز" یا "روانپریش" نامیده میشوند. رواندرمانی میتواند برای افراد مبتلا به اختلال شخصیت ضد اجتماعی سودمند باشد.علائم اختلال شخصیت ضداجتماعی
علائم و نشانههای هشدار دهنده زیادی وجود دارد که ممکن است نشان دهد فرد به اختلال شخصیت ضداجتماعی دچار شده است.آنها ممکن است :
از رفتارهای جذاب برای فریب یا دستکاری دیگران برای لذت شخصی خود استفاده کنند؛ غیرمسئول باشند یا به قانون بیاحترامی کنند و بارها و بارها قانون شکنی کنند؛ دروغ بگویند، دیگران را فریب دهند و دستکاری کنند؛ تکانشی باشند و از قبل برنامهریزی نکنند؛
نسبت به دیگران تحریکپذیر و پرخاشگر باشند، از جمله نسبت به اعضای خانواده بدرفتاری فیزیکی داشته باشند؛ ایمنی خود یا دیگران را نادیده بگیرند؛ برای کاری که انجام دادهاند، همدلی یا احساس گناه نشان ندهند؛ افراد مبتلا به اختلال شخصیت ضداجتماعی میتوانند گرفتار بیماریهای روانی دیگری مانند اختلال دوقطبی باشند. با این حال، رفتارهای ضداجتماعی آنها همیشه وجود دارد، نه فقط زمانی که از سایر بیماریهای روانی بیمار هستند.
بزرگسالان مبتلا به اختلال شخصیت ضداجتماعی معمولاً پیش از ۱۵ سالگی علائم اختلال رفتاری دیگری که شامل عدم توجه به حقوق و احساسات دیگران است - را نشان میدادند.
علل اختلال شخصیت ضداجتماعی
کارشناسان علت دقیق این اختلال را نمیدانند. در تاریخچه ی خانوادگی برخی از افراد دچار اختلال شخصیت ضداجتماعی وجود این رفتار گزارش می شود. برخی دیگر از خانوادههایی میآیند که خشونت و جرم در آنها رایج است.برخی از علل احتمالی دیگر عبارتند از:
مورد سوءاستفاده قرار گرفتن، در معرض آسیب یا غفلت در دوران کودکی قرار داشتن؛ دارای ارتباط اجتماعی ضعیف بودن.
تشخیص اختلال شخصیت ضد اجتماعی
برای تشخیص اختلال شخصیت ضد اجتماعی، باید با پزشک متخصص صحبت کرد. آنها میتوانند شما را به روانپزشک یا روانشناس بالینی ارجاع دهند. میتوانید با پزشک خود یک برنامه درمانی سلامت روان برنامه ریزی کنید. به این معنی که بخشی از هزینههای درمان میتواند توسط بیمه درمانی پوشش داده شود. برای تشخیص اختلال شخصیت ضد اجتماعی، فرد باید دست کم 18 سال سن داشته باشد.اختلال شخصیت ضد اجتماعی چگونه درمان میشود؟
شکل اصلی درمان اختلال شخصیت ضد اجتماعی، درمان روانشناختی بلند مدت، مانند درمان شناختی رفتاری (CBT) است. این درمانها شامل صحبت کردن و یادگیری در مورد افکار، احساسات و رفتارهای فرد میشود.
هیچ دارویی برای درمان اختلال شخصیت ضد اجتماعی در دسترس نیست. گاهی اوقات برای افراد مبتلا به این بیماری داروهایی مانند داروهای ضد افسردگی، داروهای ضد روان پریشی یا تثبیت کنندههای خلق و خو تجویز میشود تا به مدیریت سایر علائم کمک کنند.
افراد دچار اختلال شخصیت ضد اجتماعی معمولاً به دنبال درمان نیستند زیرا فکر نمیکنند که مشکلی در رفتارشان وجود دارد.