ترس مرضی از مکان های باز یا آگورافوبیا

ترس از مکان‌های باز نشانگان پیچیده‌ای است که با ترس از حضور در مکان‌های عمومی مشخص می‌شود، جایی که به گمان فرد ممکن است راه فرار بسته شود یا در صورت بروز علائم شرم‌آور یا ناتوان‌کننده، کمکی در دسترس نباشد.
آگورافوبیا ترکیبی از ترس‌ها، مانند بدون کمک بودن در فروشگاه‌ها، وسایل آمد و شد عمومی و گذرگاه های پر رفت و آمد است. این اختلال در برگیرنده ترس از دست دادن کنترل خود، مانند غش کردن یا "دیوانه شدن" است. آگورافوبیا معمولاً در بزرگسالان دیده می شود. میزان شیوع آن را در زنان سه برابر مردان گزارش کرده اند. بر پایه ی گزارش موسسه ملی سلامت روان، در سال ۲۰۰۱ نزدیک به ۳.۲ میلیون بزرگسال آمریکایی ۱۸ تا ۵۴ ساله، در یک بازه زمانی معین،دچار این اختلال بوده‌اند.

عوامل موثر در بروز آگورافوبیا

آگورافوبیا اغلب ناشی از حملات پانیک است. حمله پانیک یک حمله ناگهانی است که در شرایطی اضطراب آور رخ می‌دهد. این حمله، یک حمله اضطراب ناتوان کننده است که قربانی را به ترس از مرگ ناشی از حمله قلبی یا از دست دادن کنترل ذهنی سوق می‌دهد. پس از حمله های پانیک پی در پی، قربانیان اغلب دچار ترس از جمعیت، مکان‌های بسته (مانند تونل، هواپیما) و حتی ترک خانه می‌شوند. آنها می‌ترسند که ممکن است حمله پانیک دیگری رخ دهد. اضطراب پانیک شدیدترین نوع اضطراب است. بسیاری از افراد دچار آگورافوبیا از نظر اجتماعی ناتوان هستند، زیرا نمی‌توانند برای دیدار با دوستان، کار یا خرید سفر کنند.آنها بسیاری از دعوت‌ها را رد می‌کنند و اغلب برای بیرون نرفتن بهانه می‌آورند.

زنان مضطرب و خجالتی بیشترین استعداد را برای گرفتار شدن به اختلال آگورافوبیا دارند. برخی از افراد مبتلا به ترس از مکان‌های باز، گرایش به عدم قاطعیت، ابتکار عمل کم، احساس گناه و تحقیر خود دارند و احساس می‌کنند که باید بتوانند خودشان از شرایط موجود خارج شوند. آنها ممکن است به طور فزاینده‌ای در زندگی محدود خودغرق شوند. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد وابستگی، کمال‌گرایی و سرکوب کردن احساسات هیجانی با زیرگروهی از افرادی که به آگورافوبیا مبتلا می‌شوند، ارتباط دارد.

پیامد های هراس مرضی از فضاهای باز

بیشتر افراد مبتلا به آگورافوبیا، زمانی برای درمان مراجعه می‌کنند که متاهل شده اند. در بیشتر پروژه‌های پژوهشی برروی افراد دچار آگورافوبیا، همسران افرادی سازگار و یکپارچه به نظر می‌رسند. در برخی موارد، درمانگران از پرسشنامه زناشویی مادزلی برای ارزیابی درک فرد از ازدواج خود پیش از درمان و پس از آن بهره می گیرند.پرسش ها مربوط به دسته بندی‌های سازگاری زناشویی و جنسی، سازگاری شغلی و اجتماعی است. هنگامی که آگورافوبیا با درمان بهبود می‌یابد، ازدواج‌ها معمولاً پایدار می‌مانند یا روابط میان زن و شوهر بهتر می شود.

از سوی دیگر آگورافوبیا ممکن است به ازدواج آسیب برساند؛ زیرا فرد مبتلا به آگورافوبیا ممکن است از همسر خود بخواهد کارهایی را که نیاز به بیرون رفتن دارند، مانند خرید یا برداشتن فرزندان از مهد کودک یا دبستان، انجام دهد. فرد گرفتار، اغلب باید بدون همراهی همسر خود، تعهدات اجتماعی را انجام دهد. افزون بر این، به دلیل «در دسترس بودن» در صورت بروز حملات اضطرابی که نیاز به ارتباط یا سفر به خانه برای آرام کردن فرد مبتلا به آگورافوبیا دارد، تحت فشار قرار ‌گیرند. از این رو، زوجی خوشحال، ممکن است به دلیل این اختلال از هم جدا شوند و هر یک دیگری را به دلیل عدم درک سرزنش کند: شوهر ممکن است فکر کند که زن برای چیره شدن بر احساسات هراسناک خود کوششی نمی کند و زن دچار آگورافوبیا ممکن است فکر کند که شوهرش رنج و درد او را درک نمی‌کند. زن ممکن است آنقدر درگیر مبارزه با وحشت‌های روزانه خود شود که توجه کمی به رابطه زناشویی و نیازهای شوهرش داشته باشد. با وجود این، در مواردی که فرد مبتلا به آگورافوبیا، همسری فهمیده، بردبار و دوست داشتنی دارد، این حمایت می‌تواند برای غلبه بر وضعیت آگورافوبیا سودمند باشد.

درمان هراس مرضی از فضا های باز

همسر می‌تواند در نشست های آموزشی با درمانگر و گروه درمانی شرکت کند و هنگامی که فرد مبتلا به آگورافوبیا آماده ماجراجویی است، به عنوان « همراه» عمل کند. هنگامی که افراد مبتلا به آگورافوبیا به دنبال درمان هستند، اغلب در حالت هوشیاری مداوم هستند، نگرشی منفعل و وابسته و گرایش به مهار تمایلات جنسی دارند. معمولاً، فرد دچار آگورافوبیا به اضطراب عمومی خود اعتراف می‌کند و اغلب احساس درماندگی و دلسردی را ابراز می نماید. با این حال، بسیاری از افراد مبتلا به آگورافوبیا پیشتر افرادی فعال، اجتماعی و خوش‌برخورد بوده‌اند.

برخی از این افراد، گرفتار سوءمصرف الکل و مواد مخدر نیز هستند. برآورد شده است که 30 درصد از افراد الکلی دچار اختلال اضطراب اولیه باشند. علائم ممکن است شامل ترس از سرگیجه یا افتادن، از دست دادن کنترل مثانه یا روده، استفراغ، تپش قلب و درد قفسه سینه باشد. ممکن است ترس از حمله قلبی به دلیل ضربان سریع قلب، غش کردن در صورت شدت گرفتن اضطراب و احاطه شدن توسط افراد بی‌احساس وجود داشته باشد؛ در نتیجه از موقعیت ترسناک پرهیز می‌کند. یکی از ویژگی‌های رایج آگورافوبیا، سابقه حملات وحشت است که در آن فرد علائم زیادی از جمله احساس قریب‌الوقوع فاجعه و ترس از دست دادن کنترل یا تحقیر عمومی را تجربه می‌کند. با این حال، آگورافوبیا ممکن است با یا بدون سابقه حملات پانیک رخ دهد. بسیاری از زنان گزارش می‌دهند که اضطراب و وحشت عمومی در آگورافوبیا معمولاً پیش از دوران پریود یا همزمان با آن، بدتر می‌شود. علائم گسترده‌تر شامل اضطراب عمومی، حملات پانیک خودبه‌خودی و مسخ شخصیت گاه‌به‌گاه است. برای برخی از افراد، اضطراب در آگورافوبیا ممکن است با موقعیت‌های قابل پیش‌بینی ویژه ای، مانند بگو مگوهای بین همسران و استرس عمومی، تشدید شود. برای برخی، اضطراب تقریباً همیشه در حضور یک همراه مورد اعتماد، یک حیوان خانگی یا یک شیء بی‌جان مانند چتر یا سبد خرید تا اندازه ای کاهش می‌یابد.

مشکلات و اختلال های همراه با آگورا فوبیا

برخی از افراد مبتلا به آگورافوبیا راه‌هایی برای زندگی آسان‌تر و کنار آمدن با اختلال خود پیدا می‌کنند. برای نمونه، کسانی که به کلیسا یا سینما می‌روند، ممکن است در صندلی کنار راهرو احساس آرامش بیشتری داشته باشند تا در صورت تجربه حمله پانیک بتوانند سریع از آنجا بیرون بروند. دسترسی به تلفن همراه یا تلفن عمومی در فاصله نزدیک، مایه آرامش دیگری برای آنان است. بسیاری از مبتلایان به آگورافوبیا دوره‌هایی از افسردگی را نیز تجربه می کنند و از احساس غمگینی شکایت دارند، گاهی بدون دلیل گریه می کنند، از احساس ناامیدی و تحریک‌پذیری و بی علاقگی به کار، رنج می‌برند و در زمینه خواب مشکل دارند. ترس از مکان‌های باز اغلب در طول یک دوره افسردگی تشدید می‌شود. افزایش اضطراب درافراد گرفتار در این اختلال ممکن است انگیزه افراد را برای سخت کار کردن در کارهایی مانند بیرون رفتن از خانه و محل کار که قبلاً با مشکل انجام می‌دادند، کاهش دهد.
برخی از مبتلایان به آگورافوبیا همچنین از کلاستروفوبیا (ترس از مکان‌های بسته) در رنج هستند. ترس از مکان‌های بسته معمولاً پیش از بروز آگورافوبیا وجود دارد. عامل مشترک بین این دو هراس این است که راه فرار، دست کم به طور موقت، بسته شده باشد. علائم اضطراب در آگورافوبیا ممکن است شامل بسیاری از احساسات جسمی باشد که با سایر حالات اضطرابی همراه است، مانند خشکی دهان، تعریق، ضربان قلب سریع، تنفس سریع، غش و سرگیجه.