سلامت روان در سالمندان

برآورد می‌شود که دو میلیون سالمند بالاتر از 65 سال در آمریکا دچار بیماری افسردگی هستند و 5 میلیون نفر دیگر ممکن است علائم افسردگی داشته باشند. نشانه های افسردگی به ویژه در میان سالمندان شایع است و با افزایش خطر ابتلا به افسردگی اساسی همراه است. با این وجود، نشانه های افسردگی بخش طبیعی پیری نیستند. برخلاف تجربیات هیجانی طبیعی، غم، اندوه و حالت های خلقی گذرا، نشانه های افسردگی گرایش به پایدار بودن دارند و به طور چشم گیری در توانمندی ها و کارکرد های آنان اختلال پدید می آورند. افسردگی اغلب با سایر بیماری‌های جدی همراه است و از آنجا که بسیاری از سالمندان با این بیماری‌ها و همچنین مشکلات گوناگون اجتماعی و اقتصادی روبرو هستند، متخصصان مراقبت‌های بهداشتی ممکن است به اشتباه نتیجه بگیرند که افسردگی یک پیامد طبیعی این مشکلات است - نگرشی که اغلب توسط خود بیماران نیز به اشتراک گذاشته می‌شود. این عوامل در کنار هم در زمینه تشخیص و درمان ناکافی اختلالات افسردگی در سالمندان نقش دارند. افسردگی می‌تواند و باید در صورت همراه بودن با سایر بیماری‌ها درمان شود، زیرا افسردگی درمان نشده می‌تواند بهبودی بیماری‌های همراه را به تأخیر بیندازد یا نتیجه آنها را بدتر کند. رابطه بین افسردگی و سایر بیماری ها در سالمندان، محور پژوهش های همیشگی است.

چند نکته کلیدی در زمینه سلامت روان سالمندان:
- با افزایش سن، علائم افسردگی به احتمال زیاد به عنوان بدخلقی یا کج‌خلقی نادیده گرفته می‌شوند.
- گیجی یا مشکلات توجه ناشی از افسردگی گاهی می‌تواند همانند بیماری آلزایمر یا سایر اختلالات مغزی به نظر برسد.
- اختلالات مغزی. تغییرات خلقی و علائم افسردگی می‌تواند ناشی از داروهایی باشد که سالمندان ممکن است برای فشار خون بالا یا بیماری قلبی مصرف کنند.

آلزایمر و زوال عقل‌های مرتبط

بیماری آلزایمر یک بیماری پیچیده مغزی است که تقریباً ۴.۵ میلیون آمریکایی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. اگرچه بسیاری از جنبه های بیماری آلزایمر همچنان به صورت یک راز باقی مانده است، اما بررسی های انجام شده در زمینه تشخیص دقیق‌تر و درمان‌های مؤثرتر کارآمد بوده اند. بیماری آلزایمر یکی از چندین اختلالی است که باعث از میان رفتن تدریجی یاخته‌های مغزی می‌شود. از هر ۱۰ نفر سالمند بالای ۶۵ سال، یک نفر و تقریباً نیمی از افراد بالای ۸۵ سال دچار آلزایمر هستند. درصد بسیار کمی از افراد در سنین سی و چهل سالگی نیز گرفتار این بیماری می‌شوند.

فرد مبتلا به بیماری آلزایمر به طور متوسط ​​۸ سال پس از آغاز نخستین علائم زندگی خواهد کرد. بیش از ۷۰٪ از افراد مبتلا به بیماری آلزایمر در خانه زندگی می‌کنند و تقریباً ۷۵٪ از مراقبت‌های خانگی توسط خانواده و دوستان ارائه می‌شود که نیاز زیادی به حمایت و آموزش مراقبان ایجاد می‌کند.
زوال عقل یک اصطلاح کلی برای چندین علامت مرتبط با کاهش عملکردهای شناختی است. علائم رایج شامل از دست دادن تدریجی حافظه، مشکلات استدلال یا قضاوت، سردرگمی، مشکل در یادگیری، از دست دادن مهارت‌های زبانی و کاهش توانایی انجام کارهای روزمره است. افراد مبتلا به زوال عقل همچنین تغییراتی در شخصیت و مشکلات رفتاری خود مانند آشفتگی، اضطراب، هذیان (باور به واقعیتی که وجود ندارد) و توهم (دیدن چیزهایی که وجود ندارند) را تجربه می‌کنند.
چندین اختلال مشابه بیماری آلزایمر می‌توانند باعث زوال عقل شوند. این موارد شامل زوال عقل پیشانی-گیجگاهی، بیماری پارکینسون و بیماری هانتینگتون است.

زوال عقل عروقی اختلالی است که در اثر اختلال در جریان خون به مغز پدید می‌آید. این اختلال ممکن است در نتیجه یک سکته مغزی بزرگ یا چندین سکته مغزی کوچک ایجاد شود. برخی از بیماری‌های درمان پذیر مانند افسردگی، تداخلات دارویی و مشکلات تیروئید نیز می‌توانند باعث زوال عقل شوند. اگر این نوع زوال عقل به موقع درمان شود، ممکن است به طور مؤثر درمان گردد.

سوء مصرف مواد در سالمندان

برآورد می‌شود که از هر پنج سالمند، یک نفر مواد مخدر مصرف می‌کند. اگرچه موادی که بیشتر مورد سوء مصرف قرار می‌گیرند، مانند داروهای تجویزی و الکل، قانونی هستند، اما این به معنای اعتیاد نیست. اما این موضوع پیامدهای تخریبی اعتیاد را برای آنها و خانواده‌هایشان کاهش نمی دهد. سوء مصرف مواد توسط سالمندان می‌تواند به افسردگی، تغییرات چشمگیر شخصیتی، از دست دادن حافظه، سوء تغذیه، زمین خوردن، انواع سرطان، بیماری‌های قلبی و مرگ زودرس را در پی داشته باشد.

سلامت، مراقبت‌های بهداشتی و معلولیت در سالمندان

بر پایه گزارشی که در سال 2000 منتشر شد، 27٪ از سالمندان سلامت خود را متوسط ​​یا ضعیف ارزیابی کرده اند (در مقایسه با 9٪ برای همه افراد). تفاوت کمی بین دو جنس در این معیار وجود داشت. محدودیت در فعالیت‌ها به دلیل بیماری‌های مزمن با افزایش سن بیشتر می‌شود. در افراد ۶۵ تا ۷۴ ساله، ۲۶٪ محدودیت ناشی از یک بیماری مزمن را گزارش کردند و در میان سالمندان ۷۵ سال به بالا، تقریباً نیمی از آنها گزارش کردند که به دلیل بیماری‌های مزمن دچار محدودیت شده‌اند. معلولیت، هزینه بسیار سنگین‌تری را بر سالمندان تحمیل می‌کند. تقریباً ۷۴٪ افراد ۸۰ سال به بالا دست کم یک معلولیت را گزارش کرده اند و ۵۸٪ از افراد ۸۰ سال به بالا یک یا چند معلولیت شدید داشته اند. ۳۵٪ از افراد ۸۰ سال به بالا گزارش دادند که به دلیل معلولیت به کمک سایرین نیاز دارند. در میان افراد ۶۵ سال به بالا که دارای معلولیت شدید هستند، ۶۸٪ سلامت خود را متوسط ​​یا ضعیف گزارش کرده اند. در افراد ۶۵ ساله یا بالاتر که هیچ معلولیتی گزارش نکردند، تنها ۱۱٪ سلامت خود را متوسط ​​یا ضعیف گزارش کردند. وجود معلولیت شدید همچنین با سطح درآمد و سطح تحصیلات پایین‌تر ارتباط دارد.

واکسیناسیون برای سالمندان

اگرچه بیماری‌های عفونی دیگر شایع‌ترین علل مرگ و میر نیستند، اما بیماری های ریوی و آنفولانزا همچنان در میان ده علت اصلی مرگ و میر سالمندان قرار دارند. واکسیناسیون برای آنفولانزا می‌تواند هم هزینه‌های مستقیم مراقبت‌های بهداشتی مانند ویزیت پزشک و استفاده از آنتی‌بیوتیک و هم هزینه‌های غیرمستقیم ناشی از غیبت از کار مرتبط با بیماری را کاهش دهد.

مصرف مسکن در سالمندان

مسکن نقش مهمی در زندگی سالمندان دارد. افزون بر اینکه به عنوان سرپناه عمل می‌کند، حس راحتی و امنیت را پدید می آورد. همچنین برای تقریباً 80٪ از آمریکایی‌های 50 سال به بالا که صاحب خانه هستند، ثروت فراهم می‌کند. مسکن امن و مطمئن می‌تواند بر توانایی یک سالمند برای گذراندن دوران سالمندی در محل و مستقل ماندن تأثیر بگذارد. با این حال، بسیاری از افراد مسن به دلیل هزینه، نامناسب بودن خانه برای دوران سالمندی در محل یا چالش‌های مربوط به حفاظت از منافع مالی خود در خانه، با مشکلات جدی روبرو هستند. افزون بر این، بهره‌مندی از مزایای خانه و جامعه ممکن است بدون برنامه‌های بهبود یافته خدمات خانه و جامعه و حمایت‌های قانونی دشوار باشد. برای سالمندان دارای خانه، خانه معمولاً بزرگترین دارایی آنها به شمار می رود. افراد مسن می‌توانند از این ثروت برای هدف های گوناگونی بهره گیرند: به عنوان وثیقه برای ارتقاء و تعمیر ملک، تأمین امنیت اقتصادی در رویارویی با هزینه‌های عمده پیش‌بینی نشده (مانند مراقبت طولانی مدت) و تأمین سرپناه یا تأمین مالی برای نسل‌های آینده از طریق ارث.