چرا در جاده های کشور شاهد سوانح دردناک هستیم

نقش مهم عامل انسانی در بروز سوانح رانندگی غیر قابل انکار است. رانندگی خطرناک عبارت از بی توجهی به خطرات بالقوه ی برخی شیوه های رانندگی مانند سرعت زیاد یا رانندگی کند تر از سرعت در نظر گرفته شده برای هر بخش از یک جاده و بی توجهی به علایم راهنمایی و رانندگی در خیابانها و جاده ها است که سبب ایجاد خطر برای خود و سایر رانندگان می گردد. همچنین انجام کارهایی که سبب کاهش توجه به رانندگی می شود مانند روشن کردن سیگار، گفتگو با سایر سرنشینان خود رو، آشامیدن و نوشیدن، صحبت کردن با تلفن همراه و بدتر از همه فرستادن یا خواندن پیامک دیگران در هنگام رانندگی.

سرعت غیر مجاز، اصلی ترین دلیل بروز سوانح مرگبار دانسته شده است. داشتن سرعت زیاد سبب خارج شدن حرکت خود رو از کنترل راننده شده، می تواند واژگون شدن خودرو یا انحراف آن را در پی داشته باشد. متمرکز کردن توجه بیش از اندازه به درون خود رو، ترمز کردن و تغییر مسیر ناگهانی بدون توجه به حرکت خود رو های کناری و پشت سر، رانندگی در حالت خشم و عصبانیت شدید و آشفتگی های روانشناختی، سبب از دست رفتن تمرکز راننده، بی توجهی به مقررات رانندگی، سبقت و سرعت غیر مجاز و مانند آن گردد و زمینه را برای بروز سوانح جبران ناشدنی آماده کند.

رانندگی در شرایطی که فرد دچار جراحت و آسیب دیدگی است، توانایی دید لازم و مناسب را ندارد، پا ها توان لازم برای گرفتن پدال ترمز را ندارند، تخلف از قوانین و مقررات رانندگی به شمار می رود و می تواند به پیامد های مصیبت بار برای خود، سایر سرنشینان خودرو و دیگر رانندگان شوند.
رانندگی پس از مصرف نوشیدنی های الکلی یا داروهایی که سبب خواب آلودگی می شوند و سبب کند شدن واکنش های لازم در هنگام روبرو شدن با شرایط خطرناک می گردند، به کار بردن مواد غیر قانونی و یا غیر مجاز که فرد را از حالت طبیعی خارج می کنند،
رعایت نکردن حق تقدم، بی تجربه بودن راننده در زمینه رانندگی در جاده های بین شهری، بی توجهی به تابلو های راهنمایی و هشدار دهنده، علایم رانندگی کنار جاده و هشدارهای پلیس، رعایت نکردن فاصله مناسب با خود رو جلویی، سبقت های غیر مجاز به ویژه در پیچ های خطرناک و مکان هایی که دید کافی در آنها وجود ندارد، می تواند سوانح مرگبار و شدیدی را در پی داشته باشند.

در مجموع بسیاری از رانندگانی که در جاده ها دست به رفتار خطرناک و مرگبارمی زنند، نپذبرفته اند که بی احترامی به مقررات راهنمایی، تجاوز به حقوق دیگران و پایمال کردن حق آنان از داشتن امنیت جانی و مالی در بهره گیری از خود رو و جاده است. برخی از این افراد بر این باورند که ممکن است رفتار آنها یا روش رانندگی آنان به سانحه ای بیانجامد. اما پیامد های رفتار خود را شخصی و فردی می دانند. آنها نمی دانند یا نمی خواهند بدانند به دیگرانی که با بردباری و حوصله نخواسته اند به رفتار پر خطر دست بزنند، آسیب می رسانند.

پس از عامل انسانی عامل دیگری که در بروز سوانح رانندگی نقش دارد، مشکلات خود رویی، شامل فرسوده بودن خودرو، نقص در سیستم ترمز، فرسودگی و ناایمن بودن لاستیک ها، خرابی سیستم برق و روشنایی خودرو، خرابی یا ناکارآمد بودن پرف پاکن ها است. شرایط جوی نامناسب، بارش باران و برف سبب کاهش دید و لغزندگی سطح جاده و افزایش احتمال بروز حوادث ناخواسته می گردد. از این رو با بررسی پیش بینی های هواشناسی و آگاهی از شرایط آب و هوا، می توان از رفتن به مسافرت های غیر ضروری در روزهای بارانی و برفی، صرف نظر نمود.

پایین بودن کیفیت راه ها و جاده های کشور، کم عرض بودن و باریک بودن برخی جاده ها، نبود برخی علایم راهنمایی و هشدار دهنده کافی به ویژه مناسب شب در مکان های حادثه خیز، روشنایی ناکافی سطح جاده، رفت و آمد جانوران وحشی در عرض جاده ها نیز می تواند از دیگر دلایل بروز سوانح رانندگی در جاده های کشور باشند.